Jak przygotować się do badań laboratoryjnych i nie zmarnować próbki ani czasu?

Diagnosta laboratoryjny to osoba wykonująca ogromną część pracy diagnostycznej, pozostająca niewidoczną dla pacjenta. To właśnie ona odpowiada za to, by Twoje próbki — krew, mocz, kał czy wymazy — były odpowiednio przygotowane, a wyniki rzetelne. To od jego precyzji zależy trafność diagnozy, ale uwaga: żaden nawet najlepszy diagnosta nie uratuje próbki, jeśli Ty ją wcześniej „zepsujesz”.

Po to właśnie ten wpis — byś miała świadomość, jak przygotować się do badań i dlaczego to takie ważne. Dobre przygotowanie to konieczność w procesie diagnostyki.

Zacznijmy od faktu: NFZ nie zawsze finansuje tzw. badania profilaktyczne. Z perspektywy systemu, wiele badań musi mieć uzasadnienie medyczne — czyli objaw lub podejrzenie choroby. Jeśli „po prostu chcesz sprawdzić”, najpewniej usłyszysz, że skierowania nie dostaniesz.

Jednak spokojnie. Ten wpis nie jest o tym, jak ominąć system. To kompendium wiedzy o tym, co możesz zrobić z pomocą NFZ oraz jak się przygotować, by nie zmarnować ani badania, ani własnego czasu i pieniędzy.

Najczęstsze i najbardziej podstawowe — oceniają skład krwi.
Zawierają m.in.:

  • morfologię (z płytkami, wzorem odsetkowym, retikulocytami)
  • odczyn Biernackiego (OB)


Ocena ryzyka krwawień lub zakrzepów:

  • INR, APTT, fibrynogen
  • antytrombina — jeśli podejrzewa się zakrzepicę


Gospodarka wodno-elektrolitowa:


  • sód, potas, wapń, żelazo, ferrytyna, parathormon, witamina D


Glikemia i białka:


  • glukoza, test obciążenia, białko całkowite, CRP


Lipidogram (ryzyko sercowo-naczyniowe):


  • cholesterol całkowity, HDL, LDL, trójglicerydy


Nerki:


  • kreatynina, mocznik, kwas moczowy


Wątroba i trzustka:


  • ALT, AST, GGT, ALP, bilirubina, amylaza


Tarczyca:


  • TSH, FT3, FT4


Dodatkowo w razie potrzeby: anty-TPO, anty-TG, anty-TSHR

  • PSA (prostata)
  • ASO (przeciwciała paciorkowców)
  • RF (reumatoidalne zapalenie stawów)
  • HBsAg (wirus WZW B)
  • VDRL (kiła)
  • CK (mięśnie i zawał)
  • ACP (rak stercza, choroby kości)
  • hormony (prolaktyna, testosteron, estradiol)


Mocz:

  • ogólne badanie + analiza osadu
  • oznaczenia ilościowe: białko, glukoza, wapń, amylaza


Kał:


  • badanie ogólne, pasożyty, krew utajona (metoda immunochemiczna)
  • posiew moczu/wymazu z gardła z antybiogramem
  • kał w kierunku Salmonella/Shigella
  • wymazy trądzikowe (dodatkowo)
  • EKG
  • USG: tarczyca, nerki, ślinianki, brzuch, węzły chłonne
  • RTG: klatki piersiowej, zatok, jamy brzusznej
  • Gastroskopia, kolonoskopia
  • Spirometria


Dzień przed badaniem:

  • Nie pij alkoholu. Nawet kieliszek zmienia parametry biochemiczne. Najlepiej w ogóle nie pij.
  • Unikaj wysiłku fizycznego. Tak, seks też się liczy. Minimum 12h odpoczynku.
  • Nie jedz po 18.00. Organizm musi wejść w stan postu — minimum 8–12h.
  • Zadbaj o rytm dnia. Parametry mogą się różnić zależnie od pory, cyklu miesiączkowego, a nawet pory roku.
  • Nie pal. Nikotyna wpływa na wyniki krwi. Lepiej powstrzymać się całą noc, a najmądrzej w ogóle rzuć palenie.
  • Wyśpij się. Zmęczenie — rozregulowane wyniki.


W dniu badania:

  • Wypij szklankę czystej wody. Nie sok. Nie kawa. Nie herbata. Tylko woda.
  • Nie jedz. Nie pal. Nadal jesteś „na czczo”.
  • Nie przybiegaj z zadyszką. Przyjdź chwilę wcześniej, by wyrównać oddech i ciśnienie.
  • Skonsultuj leki z lekarzem. Czasem trzeba je odstawić, czasem — wprost przeciwnie.
  • Kup odpowiedni pojemnik. Do ogólnego — zwykły. Do posiewu — jałowy, sterylizowany. Dla dzieci — woreczki.
  • Umyj się. I to porządnie.
  • Środkowy strumień. Pierwsze kilka sekund do toalety, potem do pojemika.
  • Zanieś próbkę jak najszybciej. W temperaturze pokojowej max. 2h.

Twoje zdrowie to nie coś, co się sprawdza „przy okazji”. Właściwie wykonane badania to potężne narzędzie diagnostyczne — ale pod jednym warunkiem: muszą być zrobione odpowiednio, czyli dobrze. W przeciwnym razie lekarz będzie zgadywać, diagnosta będzie się frustrował, a Ty — stracisz czas, pieniądze i spokój.

Dobrze się przygotuj. Zrób badanie świadomie. A potem? Z wynikami wróć do lekarza — i daj mu działać.

Ten wpis został opublikowany w kategorii alkohol, Badania, Cholesterol, Choroby cywilizacyjne, Dieta, Długowieczność, Jod, Minerały, Nawyki, Nowotwór, Odżywianie, Onkologia, palenie, Potas, Profilaktyka, Rak, sen, Stan zapalny, Styl życia, Używki, Wapń, Witaminy, Zdrowie, Żelazo i oznaczony tagami , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.